کشت هیدروپونیک (بخش دوم)

سعید بختیاری چهارشنبه 14 آبان 1399 - 13:00
کشت هیدروپونیک (بخش دوم)

تاریخچه هیدروپونیک:
روش غذا کشت در سال 1925 بصورت کاربردی در آمد.

در سال 1929، شخصی در آمیکا موفق به پرورش گوجه در محلول های غذایی شد و آن را هیدروپونیک نامید.

در سال 1940، سطح زیر کشت محصولات هیدروپونیک به 10 هکتار رسید، که از سنگریزه بعنوان بستر کشت در آن سال استفاده شد.

کشورهای هلند، اسپانیا، آمریکا، ایتالیا، انگلستان، ژاپن مهمترین کشورهایی هستند که در زمینه هیدروپونیک فعالیت کرده اند.

چگونگی رواج یافتن سیستم هیدروپونیک:
بدلیل وجود مشکلاتی مثل بافت سنگین خاک و بیماری های مختلف در گلخانه ها، محققان سیستم غذا کشت را جایگزین روش کشت خاکی کردند.

پیشرفت روش هیدروپونیک در دنیا سریع اتفاق افتاد، برای مثال در کشورهایی مانند مکزیک و خاورمیانه، از واحدهای نمک زدا برای استفاده از آب دریا و از شن های ساحل بعنوان بستر کشت گیاهان در این روش استفاده شد.

این روش نوپا است و سن آن به کمتر از 50 سال می رسد، با این حال پیشرفت های خوبی در این زمان اندک داشته است.

سیستم هیدروپونیک به روش های مختلفی انجام می گیرد که شامل:

کشت محلول یا هیدروپونیک مایع است که به دو صورت انجام می گیرد:
الف) روش چرخشی (سیستم بسته)
ب) روش غیرچرخشی (سیستم باز)

کشت بستر جامد:

که بصورت سیستم باز و بسته انجام می گیرد و شامل تکنیک کیسه آویزان، تکنیک رشد کیسه ای، تکنیک شیاری یا آبشخوری و تکنیک گلدانی است.

هوا کشت:
الف) تکنیک ریشه مه پاشی
ب) تکنیک تغذیه با میست
ج) تکنیک کشت محلول یا مایع

ارسال نظر